nY #59In nY#59 richten we onze blik op de gevangenis niet louter als abstract instrument van staatsmacht, maar als concrete, gelaagde ruimte die mensen vormt, transformeert en soms ook breekt. Elke gevangenis is uniek: getekend door een eigen geschiedenis, lokaal gevormende routines, en interne dynamieken, die telkens een andere precieze verbeelding vereist. De verbeelding kan een tegenmacht bieden tegen de afgedwongen onzichtbaarheid en verstarring die de

dier en ding

flush with song – as the speaker emerges from lockdown after a long illness

oorspronkelijke bundel

mining radical and anarchic histories to offer a collection of political resistance with both absurdity and seriousness

aangevuld met eerder werk

a refusal to follow aesthetic proprieties

wanhopige vitaliteit

Abū Zayd al-Anṣārī

Een jaar later verschijnt zijn poëziedebuut De doden zoeken een huis

Daarnaast zijn het aangrijpende getuigenissen van een reiziger zonder thuis

Je kunt niet ontsnappen aan massa

en wat gebeurt er dan